Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
Co za sens żyć!... Czy to w spokoju, TAMARA Smutno mi, że tak kocham ciebie, i wiem: życie Nie pogardź moim lichym darem,
Czy w wirze zdarzeń - nuda wokół,
Wszędzie jak geniusz niepokoju,
Jak wierna żona przy twoim boku!
To rozkosz - w ciżbę wejść balową,
Siedzieć za ścianą marmurową,
Miłości, gniewu popróbować,
By raz móc o nich poplotkować,
Poznawać, kręcąc się po świecie,
Pod maską wyniosłego czoła
W mężczyźnie kłamcę i matoła,
Judasza w każdej zaś kobiecie.Demon
Kim jesteś? Słów się twoich lękam!
Piekło cię śle czy aniołowie?
DEMON
Jesteś piękna!
TAMARA
Zaklinam cię, kim jesteś, powiedz!
DEMON
jam ten, któregoś w upojeniu
w ciszy nocnej wysłuchała,
jam ten, kto wzrokiem swym uśmierca
nadzieje człowieczego serca
bicz, źródło ziemskich niepokoi
książę...Dlaczego?
Nie zlituje się nad twą młodością w rozkwicie,
Nie ujdziesz przed potwarzą i podstępną plotką,
Losowi będziesz płacić we łzach i żałobie.
Smutno mi... to dlatego, że wesoło tobie.Dedykacja
Choć dałem wyraz nieudolny
Nieujarzmionym serca żarom -
Porywom buntu duszy wolnej.
O! nie dla świata to pisałem -
On do uniesień niezbyt skory.
Nie! Ja nie jemu przyrzekałem
Umiłowane swe utwory.
Wiem, że to świata nie obchodzi,
Czy duch jest w smutku pogrążony,
Czy myśl pogodna dźwieki rodzi,
Kiedy ożyją w strunach tony.
...